KRYTYCZNA ANALIZA

Krytyczną analizą różnych rozwiązań pod względem kosztu i uży­teczności, (korzyści i zysków) w porównaniu z postulowanymi celami.  Rozpatrywaniem sytuacji w długim okresie (2, 5, 10 i więcej lat). Ponadto nasuwają się następujące warunki inżynierii systemów: Ze względu na rozpatrywanie zjawisk w,, długinfhoryzoncie cza­su unika się stosowania prostych modeli oczekiwanych wartości. – . b. Zwykle kontekst, w jakim stosuje się inżynierię, systemów.jest tak szeroki, a otoczenie jest tak złożone (liczne-interakcje‘między głównymi zmiennymi problemu), że proste, natychmiast narzucające się rozwiązania, są raczej wyjątkiem niż zasadą.  Metody ilościowe winny być stosowane szeroko, ale ze względu na towarzyszące temu trudności i ograniczoność danych przeliczenia winny być uzupełnione dogłębną analizą jakościową.

TRENDY ROZWOJOWE

Scenariusz ukazuje jak trendy rozwojowe mogą. zależeć od czynników będących pod naszą kontrolą. Gdy uda się jeszcze ustalić siłę oddziaływania tych czynników na badane zjawisko, wówczas staje się moż­liwe i kontrolowanie przebiegu owego zjawiska.Po tej wstępnej charakterystyce warunków, w których stosuje się inżynierię systemów, można podać jej‘uogólnioną charakterystykę. ‚Inży­nieria systemów zajmuje się: Systematycznymi badaniem i porównywaniem różnych rozwiązań;które należałoby podjąć, by- osiągnąć wyspecyfikowane cele w – określo- -nych przedziałach czasu. W wyniku takiego badania.może się okazać, że „pewne warianty nie zcistały zbadane, że brakuje ich analizy i że trzeba je dołączyć. Może się również okazać konieczne zmodyfikowanie założonych celów.

SYSTEMY KTÓRYCH NIE MOŻNA ZAPISAĆ

Zdarzenie to można zapisać S :U ->Y..Spośród różnych operatorów, które opisują’występujące w praktyce systemy, należy wyróżnić klasę operato­rów liniowych. Systemy, których nie można opisać operatorami, addytywnymi i-jedno­rodnymi nazywane są nieliniowymi, a ich klasa jest znacznie szersza niż klasa systemów liniowych. Gdy chwilowe wartości sygnału wyjściowego zależą tylko od chwilowych wartości sygnału wejściowego (nie zaś od war­tości sygnału wejściowego we wszystkich chwilach czasowych, które po­przedzają rozpatrywaną chwilę czasową), taki system nazywa się stacjonar­nym i można go zapisać operatorem.

SŁOWO SYSTEM

Jakkolwiek słowo system znane było już W starożytności, to jednak obracało się< w sferze filozofii, a nie riauki, dzięki niedostatkom metod, za pomocą których można, by’ go było opisać. Dopierow 1930 r. L. von Bęrtalanffy sformułował słownie (a po II ‚ ;wojnie światowej pisemnie) Ogólną Teorię Systemów, która ma za.zada- nie formułowanie tych ^ogólnych zasad i prawidłowości, które można od-, nieść do systemu. Chodzi więc o zdefiniowanie’takich pojęć, jak: całość suma, zróżnicowanie, postępująca mechanizacja, centralizacja, hierarchicz­ny pórządek, docelowość itp. Równocześnie podczas II wojny światowej powstało’,parę dyscyplin ‚ naukowych, jak np.: automatyka, elektroniczna technika obliczeniowa ora? ‚, ,j wienerowska cybernetyka. Wprawdzie są to dyscypliny, które wychodzą z pozycji technologii i sprzężenia zwrotnego (w, przeciwieństwie do dy­namicznego systemu), mają’jednak wiele wspólnego z OTS.

SAMOSTERUJĄCE SYSTEMY

Nie można było tą metodą zbadać: organizacji sys­temu, utrzymania systemu w działaniu, (regulacji) tego, co charakteryzuje systemy żyjące. Metody analityczne nie mogły przydać się do .badania systemów, wymagających całościowego ich traktowania. Stąd pojawiło się pojęcie całości; to jest takiego systemu, którego podział na składniki i jest niemożliwy, i jest nieuzasadniony. Najtrafniej’sformułował ten problem O. Lange, twierdząc,’ że jeśli z praw działania elementów nie można,zde­finiować prawa systemu, to taki system zwie się całością. Samosterujące się systemy (same poszukujące celu, działania dla siebie) żyjące, otwarte _ wymagały innych metod badawczych niż przyczynowo-skutkowych sto­sowanych w fizyce.

SYMBOLICZNE METODY

Mimo zastosowania symbolicznych metod/ opisu/ przetwarzania‘ danych (kie- , runek 2) oraz graficznych form przypominających układy regulacji (wykorzystano m.in. pojęcie „sprzężenia zwrotnego”, które samoczynnie odnawiało obieg informacji) nie „sformułowano innych konkretnych prawidłowości procesu przetwarzania informacji (danych). Natomiast przed­stawiciele trzeciego z wymienionych kierunków wyrażają pogląd, że pro­blem przetwarzanią informacji (danych) może być rozpatrywany wyłącznie, w kontekście zastosowania komputerów i maszynowych nośników infor­macji, jak taśma, czy karty dziurkowane. W tyni wypadku definiuje się więc automatyczny proces przetwarzania informacji (danych) .wejściowych na informacje wynikowe.

NAUKA I BADANIA

W razie braku wolnej gry na rynku’krajowych dostawców sprzętu i oprogramowania użytkownik spogląda z wyczekiwaniem na doradcze -słowo nauki. Nauki niezawisłej. Innym zakresem.zapotrzebowania na-na- ukę, a właściwie na badania w informatyce jest potrzeba przebadania me­tod tworzenia i funkcjonowania zaawansowanych (dotąd nie projekto­wanych) systemów.Nauka i badania to także świetna szkoła/dla formowania wybit­nych kadr informatyki, pod warunkiem wypracowania obukierunkowej ‚ rotacji do i z praktyki; Wreszcie światłe/ „dorosłe” środowisko naukowo-badawcze jest nie­zbędne by dawało przykład twórczego niepokoju, wypracowywania po- glądów i wspólnych dezyderatów. Środowisko takie ma szanse naukowej weryfikacji praktyki i odwrotnie.

ZWIĄZEK Z ANALIZĄ

W związku z analizą procesu zmiany nazewnictwa warto odnotować jeszcze inne przesłanki, a nie tylko poszukiwanie^ lepszego przylegania naz­wy do przedmiotu zainteresowań. Proces zmiany; nazwy prowadzi także do rozszerzenia zakresu zainteresowań omawianej dziedziny. Do zakresu wytwarzania sprzętu i oprogramowania dochodzi zakres projektowania i eksploatowania systemów informatyki. Zaryzykować można twierdzenie, że rozszerzenie zakresu jest aż kilkudziesięciokrotne. Tym samym rosną zadania dla nauki i badań w. informatyce. Niezależnie od tego jakby się chciało ten proces odwrócić lub przyhamować.

AUTOMATYZACJA

Automatyzacji /obliczeń,’ występujących w pracach’ naukowo-ba- dawczych,\ inżynierskich, itp, przy .zastosowaniu komputerów (Computer science). Cłi^rakterystyczne jest. tu podejście od strony algorytmizacji ob- liczeń, i’ ich programowania na komputerach obliczeniowych (zagadnienia ^komputerów do przetwarzania^ danych,nie są przedmiotem szczególnego zainteresowania).’ Computer science pojawiła; się w środowiskach uniwer­syteckich wraz z^pierwszymi komputerami (około 1946 r.). Automatyzacji przetwarzania danych gospodarczych.występują­cych w ewidencji i planowaniu (EPD — electronic data prpcessing, APD automatic data processing, organizacja, przetwarzania danych).

 

Windows XP Service Pack 2

Windows XP Service Pack 2 należy do największych jak do tej pory dodatków stworzonych przez Microsoft wprowadzający niezwykle zaawansowane dodatki, mechanizmy i zabezpieczenia. Nowoczesne zabezpieczenia gwarantują niezwykle wysoki poziom ochrony przed różnymi wirusami, robalami a nawet hakerami, i to właśnie w tym celu Microsoft stworzył w Service Pack 2 domyślnie włączaną i usprawnioną zaporę firewall chroniącą nasz system przed zagrożeniami z zewnątrz, oprócz tego mamy do dyspozycji nowe okno pod nazwa centrum zabezpieczeń gdzie w każdej chwili możemy sobie sprawdzić stan takich składników systemu jak: działanie zapory firewall, aktualnego programu wirusowego i aktualizacji systemowych zawiera także funkcje blokującą wyskakujące okienka w programie Internet Explorer.Dzięki dodatkowi Service Pack 2  uzyskujemy wyższy poziom bezpieczeństwa przeglądania i komunikowania się a zaawansowane narzędzia zabezpieczeń i funkcje ułatwiające nam korzystanie z systemu.Instalacja Windows XP Service Pack 2 umożliwia korzystanie z tego programu przez 30 dni bez potrzeby podawania klucza produktu i generalnie pasuje do każdej wersji systemowej i była długo wyczekiwana przez użytkowników.

Tags: , ,

INTENSYWNY ROZWÓJ PRAC

Film Odysea 2001 także fascynuje doskonałością, ale i zawodnością kom­puterów.   Lata’trzydzieste obfitowały w intensywny rozwój prac w zakresie automatyki i analogowych maszyn liczących, które to prace były wstępem do prac nad komputerem. Osobą, która scalała wymienione trzy kierunki rozwojowe był Amerykanin V. Bush, inżynier, naukowiec oraz organiza­tor prac nad nowymi technikami. W 1930 r., zajmując się .rozwiązywaniem układu równań odzwierciedlających stany w sieci energetycznej w razie awarii, zbudował pierwszy automatyczny komputer do rozwiązywania tej klasy zagadnień. Nazwał go analizatorem różnicowym (nazwa zbliżona do nazwy silnika różnicowego Ch. Babbage’a).

REAKCJA TWÓRCÓW

Ruch ten można przyrównać do ruchu informa­tycznego w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych,’który na plan pier­wszy’wysunął sprawę przepływu informacji i technik jej obróbki, a hasło „kto ma informację — ten ma władzę” spowodowało wiele zadumy, przy­najmniej w Polsce. Znaleźli się i tacy empirycy, którzy twierdzili, że spra­wować władzę można także bez posiadania informacji. Bardzo znamienna była reakcja twórców teatralnych i filmu.’Czech,’ ,K. Capek wystawił w 1921 r. w Pradze szttikę pt. Rur (Rozumny Uniwer­salny Robót), w której Rozumny Robot produkuje inne roboty, które go wreszcie zabijają. Warto dodać, że termin robot przyjął się w skali mię­dzynarodowej (został zaproponowany J. Capkowi przez jego brata Karola).

ZAPOTRZEBOWANIE MATEMATYKI

G. W. Leibniz udoskonalił arytmometr Pascala, ko- rzyętając z pomysłu równoległości obliczeń, zastosowanego przez S. Mor- i landa Wszystie koła obracały się równolegle dzięki wspólnej korbce, sze- . roko później stosowanej przez innych. W 1679 r. G. W. Leibniz opubliko- ‘ wał dokument na temat możliwości > zbudowania binarnego kalkulatora,w którym ruchome kulki reprezentowały dwójkowy zapis. Nie wykorzystał dalej’pomysłu, który po prawie. 300 latach zrewolucjonizował technikę obliczeniową.  Wprawdzie istniało pewne zapotrzebowanie matematy- ków i buchalterów na’ arytmometry, ale umysły tej miary — co wy-. ‚ mienieni — niepasjonowały. się’zbyt długo techniką obliczeniową.

DO EUROPEJSKICH PRAC

Do europejskich prac nad arytmometrami „»przyłączył się- Anglik S. Morland, który około 1666 r. zastąpił tabliczki Napiera dyskami umie­szczonymi na wspólnej osi. Urządzenie działało sprawnie. Warto dodać, że pomimo dziesięciu lat spędzonych na Uniwersytecie w Cambridge nigdy* nie otrzymał dyplomu, chociaż wkrótce został sekretarzem Cromwella, a następnie nadwornym mechanikiem króla Karola II.Okaże się, że podobną funkcję ,w Niemczech pełnił genialny uczony niemiecki, Q. W. Leibniz, twórca rachunku całkowego i różniczkowego (1675 r.), który w .1964 r. oddał do użytku arytmometr czterodziałaniowy.

TRWAŁE OSIĄGNIĘCIE

Trwałym osiągnięciem w budowie urządzeń rachujących były tabliczki Szkota’ J. Napiera, ułatwiające mnożenie, który około 1617 r. wy- nalazł także logarytmy. Inne z-jego pomysłów, jak płonące lustra, skra- cające dystans czy żaglówki podwodne nie zyskały’sobie takiej popular­ności. Zasługi Leonardo Da Vinci (1452—1519) w rozwoju techniki liczenia ‚ nie były znane. Dopiero odkrycie w 1967 r. jego notatek w.Madryckiej Bibliotece Narodowej.—ujawniło, że prowadził prace nad konstrukcją aryt­mometru mechanicznego zbudowanego z 13 kół według.podziału dziesięt­nego; Z koncepcji tych nie powstał żaden model, także mało jest prawdopodobne, by B. Pascal później pracujący nad tym samym urządzeniem znał pracę L. Da Vinci.

DZIĘKI PRECYZYJNEMU SYSTEMOWI

Dzięki pozycyj­nemu systemowi, który zawierał zero — stało się możliwe zmechanizowanie rachunków przez B. I^ascala. G. Aurillac wprawdzie prębował zbudo­wać maszynę do’ dodawania (z 1000 liczników), ale ponieważ koncepcja ZERA była mało znana — dlatego jego instrument niewiele doskonalił sto­sowane ręczne rachunki. Jego koncepcja znacznie wyprzedzała poziom wiedzy niezbędny do posługiwania się instrumentem.,Ideę Papieża pod­chwycił Hiszpan Magnus, który zbudował sumator w kształcie głowy, gdzie .liczby pokazywały się na wysuwanym języku. Księża’ uznali urządzenia za nadludzkie i zniszczyli .

POWAŻNE SUKCESY

Poważne sukcesy ęa tym polu osiągnął Francuz —G. Aurillac (późniejszy Papież . Sylwester II, 999—1003). Ponieważ w owym .okresie omal cała wiedza o     świecie była wrękach Maurów (były to czasy Eudaxusa, Euklidesa, Ar- chimedesa, Appoloniusza,’Diofantosa), którzy okupowali Hiszpanię i Pół­nocną Afrykę, a żaden chrześcijanin nie mógł być dopuszczony na maure­tańskie uniwersytety (w Cordobie i Sewilli), przeto późniejszy papież zmie­niwszy na pewien czas habit benedyktyna na mauretański, tudzież będąc , dobrym mahometaninem — niczym szpieg chrześcijański — ukończył jeden z owych” uniwersytetów, po’czym. powrócił do Europy chrześcijańskiej, gdzie spopularyzował liczenie w systemie liczb, arabskich.

W OPRACOWANIACH

W dotychczasowych opracowaniach historycznych dominuje podejś­cie od strony rozwoju sprzętu, w którym*właściwie opisuje się rozwój tech­niki obliczeniowej. Owe ujęcie warto rozszerzyć o analizę koncepcji, teorii  zastosowań w-praktyce, czy co może być najbardziej interesujące, o ana­lizę polityki informatycznej, która niejedną koncepcję wyeliminowała, a in- , ne stworzyła. Najbardziej lapidarna ocena dotychczasowego rozwoju informatyki może zawierać następujące wnioski. Od setek lat prace nad doskonaleniem prowadzenia obliczeń i in­formowania znajdują się w centrum zainteresowań intelektualnych i nie-, wątpliwie nie widać obecnie i prawdopodobnie w przyszłości najmniej­szych oznak nasycenia potrzeb i wygaśnięcia zainteresowania.

 Page 1 of 8  1  2  3  4  5 » ...  Last »